138 - قبيلهء ثمود پيامبران الهى را تكذيب كردند . آنگاه كه برادرشان صالح به آنها گفت : چرا پروا نمىكنيد ( و تقوا و پارسايى را پيشهء خود نمىسازيد ) ؟ من براى شما پيامبرى درستكار و امين ( و خيرخواهى ) هستم . تقواى الهى را پيشهء خود سازيد و از من ( در آنچه كه شما را به آن دعوت مىكنم ) اطاعت كنيد . . . « 1 » و فرمان اسرافكاران ( و متجاوزان ) را اطاعت نكنيد . آنها در زمين . بدى و افساد مىكنند . و به خير و خوبى و اصلاح نمىپردازند . آنها به صالح گفتند : بدرستيكه تو جادو شده‌اى ( و عقل خود را از دست داده‌اى ) . چنانچه در دعوى رسالت راستگو باشى نشانه و معجزه‌اى دال بر پيامبرى خود بياور . سپس صالح به آنها گفت : براى اين شتر ( كه پس از درخواست شما از من به اذن خداوند از كوه بيرون آمده است و معجزه مىباشد ) در هر روز سهمى از آب معيّن مىباشد . و براى شما نيز در هر روز سهمى از آب معيّن است . به اين شتر آسيب و آزارى نرسانيد كه در اين صورت عذاب - در روزى كه با عظمت و سهمگين است - شما را در بر خواهد گرفت . اما آنها ( به سفارش صالح در مورد خوشرفتارى كردن با آن شتر عمل ننمودند و ) شتر را پى كردند . ( و ظالمانه به قتل رساندند ) . و از كردهء خود ( پس از مشاهده نمودن نشانه‌هاى عذاب ) پشيمان شدند . سپس عذاب آنها را در برگرفت ( و هلاك شدند ) .

--> ( 1 ) - كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ « 141 » إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَّا تَتَّقُونَ « 142 » إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ « 143 » فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ « 144 » ( الشعراء ) .